ISSN 2081-7142

Dzwony z kościoła mariackiego w Darłowie

  • Dzwony z Kościoła pw. NMP w Darłowie
    Dzwony z Kościoła pw. NMP w Darłowie
  • Dzwon z Kościoła pw. NMP w Darłowie
    Dzwon z Kościoła pw. NMP w Darłowie

Historia dzwonów z darłowskiego kościoła mariackiego sięga średniowiecza. W tym czasie w świątyni znajdowało się sześć dzwonów. Od roku 1772 do I wojny światowej funkcjonowały tylko trzy dzwony w  tonacjach des, f i as. Najmniejszy z nich – z roku 1727 – o średnicy 91 cm ważył 430kg. U góry – w otoku – był napis „G.N. Conrad und Heinrich Scheel in Rügenwalde”. Na korpusie znajdowały się trzy napisy. Pierwszy z nich to nazwisko fundatorki dzwonu „Katharina Elisabetha Schroederin vidua et haeredes ob. Donarium 1727.”
Dzwon środkowy – największy – ważył 1.815kg. Jego średnica wynosiła 144 cm, a wysokość – 115cm. Na górnym obramowaniu był napis „Durch Gottes Gnade gos mich Conrad und Johann Heinrich Scheel von Kolberg anno 1722”. Co w tłumaczeniu brzmi: „Z pomocą Bożej Łaski zostałem odlany przez Konrada i Johanna Heinricha Scheel z Kołobrzegu w roku 1722”.
Na korpusie istniał napis z nazwiskiem fundatorki: „B. Past. Et mag. Gottfr. Buchneri vidua Veronica Doroth. Drewecken ob donarium“.
Trzeci dzwon – o średnicy 112cm i wysokości 85cm – ważył 860kg. Odnowiony został w roku 1893. Górny otok posiadał ornament z liści winorośli. Pod dekoracją były trzy napisy:
„ N 1551. Gegossen von Gustav Collier
In Zehlendorf 1893“
Co w tłumaczeniu brzmi: „N 1551. Odlewał mnie Gustav Collier w Zehlendorf 1893”.

Tyle mówi historia o dzwonach, których już nie ma. Nowe staliwne dzwony nie miały już takiej szczególnej wartości artystycznej, a dźwięk nie był dość czysty. W 1917 roku postanowiono oddać je na cele wojskowe. Ostatni raz ludność Rügenwalde słyszała ich dźwięk w dniu 30 maja 1917 roku od godziny 7:00 do godziny 7:30 rano.

14 czerwca 1917 roku dzwony zostały zastąpione dwoma młotami, które od 19 lipca 1917 roku wybijały godziny, uderzając w metalowe talerze umieszczone obok tarczy zegarowej, na wieży kościelnej. Młoty biły inną melodię niż dzwony. Ich pieśń przypominała ciężkie czasy napoleońskie:

„To jest bieda ciężkich czasów,
To jest ciężkich czasów bieda,
To jest czas ciężkiej biedy,
To jest ciężkiej biedy czas!.”

W pierwszy dzień świąt wielkanocnych w 1922 roku - po raz pierwszy zabrzmiały nowe dzwony (trzecia generacja) ponad dachami miasteczka. Nie była to jednak pieśń zwycięstwa lecz pogodna pieśń pokoju. Dzwony te przetrwały niespokojne czasy II wojny światowej. Ich głos towarzyszy wiernie mieszkańców Darłowa w ich życiu codziennym.

A oto kilka słów z kazania ówczesnego pastora, który w roku 1922 poświęcił dzwony przed pierwszym uderzeniem: (jest to rodzaj wiersza)

„Słuchajcie, istoty ludzkie, poszukiwacze Boga,
kiedy my śpiewamy o wielkich świętych rzeczach,
które skrycie żyją w waszych duszach,
to dzwonimy ku chwale Bożej.
Ty, Boże, jesteś siłą i radością naszą,
Bądź pochwalony na wszystkie wieki”.

Autor: Karl Rosenow
Tłumacz: Luiza Brygida Jerzewska
Wybór: Ewa Bielecka
Źródło: Vollack M. "Der Kreis Schlawe"
Dodano: 2007-10-18 19:33:13
Modyfikowano: 2013-10-28 22:29:48

 

Do góry